سفالینه - درباره سفالینه

نمایشگاه های انفرادی:
1371 گالری بامداد
1372-1373-1374 گالری گلستان
1383 گالری ماه
نمایشگاه های گروهی:
1372 نمایشگاه بین المللی - نمایشگاه تخصص چینی، کاشی و سرامیک
1375 دوسالانه موزه هنرهای معاصر - برنده جایزه بهترین ترکیبات لعاب
1377 دوسالانه موزه هنرهای معاصر
1373-1374-1375-1376-1377-1378-1379-1380 نمایشگاه بین المللی - نمایشگاه تخصصی چینی، کاشی و سرامیک
1382 ژاپن - توکیو (هفته فرهنگی ایران در ژاپن)
1383 خانه هنرمندان - نمایشگاه گروهی "آب آبی"

شروع به کار سفالگری در سال 1365، بعد از انتخاب زندگی در روستا و کوچ از تهران به گیلان با توجه به سفالخیز بودن استان
گیلان علاقمند به این رشته شده ام. قدم به قدم تجربی و با آزمایش و خطا و استفاده از تجربیات سفالگران محلی توانستم دستم
را با گل هماهنگ کرده و با رنگینه های معدنی به سفالینه های دست ساختم رنگ و لعابی ببخشم.
از آنجا که بنا به رشته تحصیلی ام متمرکز بر روان آدم ها هستم، سعی کردم این هنر را به منازل آدم ها ببرم و قابل دسترس برای
عامه مردم کنم و در حقیقت مخاطبم عامه مردم باشند که در موقع صرف غذا انرژی دستهایی که این ظروف را ساخته اند و به وجود
آورده اند حس کنند.
در حال حاضر با کارگاهی که چهار کارگر محلی تعلیم دیده در آن کار می کنند تنها تولید کنندۀ ظروف غذای متنوع مصرفی با دست
و نه با ماشین و با پخت در کورۀ سنتی نفت سوز هستم. با توجه به اینکه تنوع و متفاوت بودن از آنچه تا به حال بوده در فرم ها
ضرور انسان است، خلاقیّت خود را مصروف مصرفی بودن و تنوع و متفاوت بودن با فرم های گذشته نمودم. در حقیقت تلفیقی از
سنّت و مدرنیزم و تغییر شکل سفالینه از فرم های یکنواخت گذشته.
روش تولیدمان به وسیله چرخ کاری و وردنه برای سطوح تخت می باشد که بعد از پخت در دمای 980 درجه دوباره لعاب کاری کرده
و مجدداً پخت دوم و گاهی پخت سوم انجام می دهیم. در ابتدای کار مانند سفالگران محلی از گل گیلان برای ساخت ظروف
استفاده می کردم که از آنجایی که در دمای 980 ذرات ماسه موجود در گل پوک شده و سفالینه قطعه قطعه می شود و ضمناً
لعاب پذیر نبودن گل، مجبور شدیم گل سفالینه ها را از همدان تأمین کنیم.